Voor onze jaarlijkse fotosamenvatting, lieten we deze keer voor het eerst 5 Fuji Quicksnaps rondgaan onder ons trouwe en betrouwbare publiek om hun blik op het festival te krijgen ~ dat, aangevuld met wat extra oplettende ogen van DSLR-eigenaars en met de vele andere facetten van ons eendaags avontuur in Het Bos, maakte van KRAAK Fest 26 er eentje met veel kleuren & flitsen, bierflessen & grote grijnzen, gespietste tijdslijnen & herinneringen om ons tot volgend jaar aan vast te houden <3

De afsluiter van dit jaar is het Amsterdamse/Berlijnse geluidsjachtduo La Rat! Met hun waanzinnig meeslepende verhalen spelen ze onbevangen met onze kwetsbare harten. Deze uiterst charmante knaagdier-troubadours uit Amsterdam hiphoppen zich een weg door het leven, terwijl ze funky beats spuien en alle aanstekelijke rommel oprapen die ze maar kunnen vinden. Hier krijgen we een kijkje in hun werkwijze voordat ze aanstaande zaterdag de garage bestormen!

De Franse folklegende Emmanuelle Parrenin maakt al tientallen jaren muziek met haar draailier, harp, gitaar, duimpiano enzovoort, en toch klinkt haar muziek nog steeds tijdloos. Haar eerste soloalbum La Maison Rose, uitgebracht in 1977, werd in 2017 opnieuw uitgebracht. Alleen haar mystieke drones kunnen je zo soepel over die veertig jaar heen katapulteren. Ze beantwoordde gracieus onze kraakfest-vragenlijst voorafgaand aan haar optreden aanstaande zaterdag!

Sugai Ken, die voor het laatst in Europa te zien was in de tijd vóór de pandemie, keert nu langverwacht terug naar het continent en doet KRAAK Fest aan voor weer een raadselachtig optreden vol duisternis en geluid. De producer maakt op speelse wijze gebruik van geëlektrificeerde vertolkingen van folklore en natuur, en is gespecialiseerd in het nabootsen van insecten- en vogelgeluiden met puur elektronische middelen om zo de mysterieuze sfeer van de Japanse nacht op te roepen. Meer over wat hij heeft gedaan:::::

Met behulp van radio's, televisies, tv-patroongeneratoren, rekenmachines en andere elektrische apparatuur opent Maria Cervello Llorca's alter ego Polifeme portalen naar verschillende manifestaties van de werkelijkheid die in kaart zijn gebracht door elektromagnetische golven, waarbij frequenties worden vervormd tot een pulserend, weerklinkend wezen. Het visuele element van de voorstelling voegt een amplitude toe die vergelijkbaar is met het kijken naar een gekke wetenschapper die het onmogelijke tot leven brengt ~ hier leidt ze ons door het concept en de ervaring van het worden en zijn van Polifeme.