Clarice Calvo-Pinsolle, ook bekend als Lamina en een uitgesproken Total Stooge, streeft in haar kunstpraktijk naar maximale zintuiglijke reikwijdte door een onderscheidende combinatie van uitgebreide geluidswerken en experimentele sculpturen. Als afgestudeerde van Villa Arson en na recentelijk residenties te hebben voltooid bij Overtoon (Brussel) en GMEA (Albi), nodigt haar voortdurende verkenning van geheugen en ruimtelijkheid zowel kijkers als luisteraars uit om hun cognitieve gevangenissen te heroverwegen en zich te verdiepen in alternatieve waarnemingsvelden. Clarice's nieuwste installatie, waarin knoestige keramische fonteinen en satellietschotels fungeren als bondgenoten en vectoren voor haar gekalibreerde veldopnames, opent poorten naar griezelige subrealiteiten vanuit een synesthetische dimensie. Een slokje van het heksendrankje en we zijn vertrokken.

Multidisciplinaire kunstenares Clara Lissens is geen onbekende in het snijvlak van beeld en geluid. Ze studeerde af aan Sint-Lucas in Antwerpen en deed academische uitstapjes naar Estland. Ze bouwde niet alleen een artistiek multiversum op waarin performance en geluid een prominente rol spelen, maar activeerde zich ook in de DIY-muziekwereld met haar soundlabby-project De Batteries (samen met collega-audiovisuele grappenmaker Yasmin Van Der Rauwelaert). Haar nieuwere solowerk combineert ideeën van onbehagen en dadaïsme met bestaande popcanons, recentelijk nog via haar zelf uitgebrachte album Lilith en haar Diviner EP op KRAAK's digitale sublabel KRUT. Mystieke invloeden en een bonte verzameling surrealistische sonische visies staan hier centraal!

Geluidsmanipulator en harpiste Léa Roger is een vaste waarde in de Brusselse muzikale onderwereld en maakt furore met projecten als Guili Guili Goulag, Osilasi, Félon, enzovoort. Haar focus op resonantie, veranderde bewustzijnstoestanden, energiestromen en visuele/psycho-akoestische fenomenen heeft geleid tot talrijke projecten en samenwerkingen, zoals die met het elektro-akoestische collectief Fenetre Ovale, het Canopée Music Improvisation Ensemble (CîME) en experimentele radio met vrouwen in de gevangenis, samen met Cabiria Chomel en Célia Jankowski. Haar stuk Remanence onthult op letterlijke wijze de trillingskenmerken van licht en geluid, waardoor de onzichtbaarheid van deze elementen tastbaar wordt en hun wisselwerking de onwetende toeschouwer ertoe aanzet om zich open te stellen voor de vibraties. Een oefening in communicatie via onzichtbare velden – hier kunnen gesprekken diepgaand zijn.

Vincent Van Dijck, afkomstig uit Wuustwezel, creëert cyberspaces, beelden, systemen en muziek. Door middel van code, compositie en incidentele samenwerkingen zoekt Vincent Van Dijck naar diep menselijke ontmoetingen in fictieve digitale werelden. Hij bewoont een parallel universum dat vloeiend is, waar vormen veranderen, geluid en beeld in elkaar overvloeien en digitale materie – via humor en een hyperpersoonlijke houding – plastisch, sensueel en vlijmscherp wordt. Zijn muzikale alter ego Karl Wille belichaamt deze elastische principes, keert moderne pop/trap-canons binnenstebuiten en toont hun ingewanden in een extatische, bijna hysterische parade die verdoemend feestelijk aanvoelt. Meer postkapitalistische hymnen, dit keer helemaal opgevoerd tot 11.